Ka paqe nen ullinj !

 

Ndonjehere titullin e fotos e gjej perpara se ta realizoj foton ose me mire titulli eshte ai qe me shtyn te bej ate foto.Sepse nuk behet fjale vetem per nje titull , por per nje kontekts te tere apo per nje element qe me shtyn te bej kete fotografi.Keto mund te them se jane nje nga llojet e fotografive qe me emocionojne me shume teksa i realizoj.

Sepse me kujtojne shume gjera , me bejne te mendoj dhe te rimendoj nje element qe me ka bere perhere pershtypje dhe ta rivesh kete element mbase me nje ide te re ,te fresket apo thjesht ta paraqes sipas kendit tim te shikimit.

Kete fotografi e shkrepa ne Kapadokja, ne Muzeumin e hapur te Goremese (keshtu quhej vendi pasi eshte nje panorame gjigande me shtepite karakteristike te Kapadokjas te krijuara vite me pare ne saje te shume fenomeneve natyrore).

Filmi :)i drejtuar nga Giusepe de Santis , me rregjizor fotografie nga Piero Poratlupi me teknika te veçanta tipike te rregjizoreve te mirenjohur ruse si Dovzhenko and Eisenstein eshte nje historia e nje hakmarrjeje e stolisur me elemente tragjike.

Ndersa une teksa isha duke ndjekur tere qejf mrekulline aq habitshem leshuar fare bollshem perpara syte e mi, e ndjeva shume fort eren e paqes dhe qetesise te me frynte mbi tere qenien time ndaj e pashe te udhes ti vija kesaj fotoje kete emer..Po juve si ju duket? :)

Nje eksperience interesante...

 

Berberet apo parukieret siç quhen sot kane qene nje nga profesionet dhe postet me te rendesishme gjate kohes se perandorise osmane.
Te ishe berber asokohe ishte diçka me potence.Berberi qe si menaxheri i tere puneve te lagjes ; perveç punes se tij bente dhe detyren e synetçiut , ishte dentist , pastronte dhe mjekonte plaget ,pra ishte dhe mjeku i pergjithshem i vendit ku jetonte.
Ishte e veshtire asokohe te ishe berber.Sipas gojedhenave Sultani i asaj kohe kishte nxjerre nje liber me pershkrimet e rregullave te rrepta qe berberet duhet ti permbaheshin.Te tilla si psh: Nuk do jete me i vogel se 30 vjeç,duhet te jete i martuar, nuk duhet te marre alkol dhe duhet te fale 5 vaktet e namazit.Kadiu i qytetit duhet ti kontrollonte keta nje here ne 15 dite.


Dhe me e rendesishmja:Nuk duhet te jete nevrik!! Perpara se te pranohej si berber , keta njerez kalonin nga disa sprova shume nervagricese:)
Tashti kur e sheh me vemendje ,thua qe ata se kane pasur hiç keq.Jo per gje por ja dorezon koken tjetrit , jo shaka;)Ne ditet e sotme , berberet (megjithese tashme as nuk quhen me keshtu , por parrukiere ose frengçe -kuafore ne turqisht te pakten) nuk e kane me ate shkelqimin dhe madheshtine e diteve te dikurshme.Kundermon gjitheandej ere spa-je , metrosekualiteti dhe teknologjie estetike ;) Une per vedi nuk eshte se ankohem shume ,se nuk e kam provuar ndonjehere berberin e meshkujve, por mendoj se meshkujt edhe ja ndjejne mungesen.
Sado qe nuk do te mundem ta provoj ndonjehere , se paku pata rastin ta vizitoj dhe te fotografoj nje berber nostalgjik te Stambollit duke punuar:)



Ishte vertet 1 eksperience e veçante.Isha duke ecur rrugeve te Stambollit me , mikun tim turist ,dhe tek tuk po kullosja syte per te spikatur nje parukeri per te.
I qeme afruar shume Grand Bazaarit qe gjendet midis zones se Beyazit-Eminonu ne Stamboll,ku diku aty mes Çemberlitashit , ngazellehem kur shikoj mbi nje mur antik,mbi disa shkronja nostalgjike fjalen :Berber ;)
Ikim sakaq.Berberi dhe miku i tij na presin me temenara te medha.Keto jane gjera normale ne Stamboll,çdokush qe ja ben hizmetin punes, sidomos me turistat do ta bente ; por prape seç kishte nje natyre tjeter ne kete sajdisje kete here,nje lloj perqendrimi te habitshem , nje fokusim sederli , dhe nje mikpritje babaxhane.
Eshte shume i vogel ky dyqan,nuk i kalon 10m² dhe eshte i tejmbushur me arturina kujtimesh e shenimesh ,si dhe mjetet e punes se tij ,po ashtu dhe produktet e tjera.Shumica marka te vjetra kremrash,kolonjash,shamposh..Mbase ka diçka te qellimte ketu se doemos çdo gje duhet te jete autentike dhe te te krijoje ndjesi nostalgjike.
E megjithate kjo eshte nderthurur kaq bukur dhe jo-rendomshem saqe nuk vihet re aspak.Berberi ishte fjalepak e megjithate nuk harronte ti buzeqeshte me dashamiresi klientit te tij , dhe te luante mjeshterisht si nje vizore shume e sakte thiken e tij.Me pas vinte masazhi me kolonja freskuese dhe riperteritese .
Ne sfond degjoheshin turbull , por bindshem tinguj te nje kenge te vjeter turke..Nuk e di por me dukej vetja pakez si ne film,mbase dhe nga sekuencat e shumta qe kapja vazhdimisht ne foto duke perfituar dhe nga forca shprehese e reflekseve te pasqyrave te shumta.
Me ne fund pas nje trajtimi te fundit , berberi perkulet para klientit dhe i thote "te shkuara" ..Po po te shkuara sikur te kishte kaluar nga ndonje gje stresante;)
Sigurisht qe kjo nuk vjen nga perkujdesja false , por nga forca e zakonit,atij zakoni qe tere zanatllinjte e vjeter e kane ne shpirt dhe e "derdhin" tere shkujdesje..
U ndame prej berberit me ndjesi shume te veçanta dhe krejtesisht "te trajtuar" shpirterisht.
Nese ju bie rasti te vizitoni nje berber te ketille ne Stamboll mos e humbisni ju them.Kemi te tere nevoje te perjetojme eksperienca te tilla unike!

per me shume rreth berbereve dhe historise se tyre :http://en.wikipedia.org/wiki/Barber

There must be good things still

There must be good things still .
There must be affection
There must be joy.
There must be friendships.
There must be still faith left..

Since this guy that has never seen me before and probably will never ever see me again ,is smiling so happily , and posing in such an easygoing , exposed way..
Abandoning hisself so smoothly to my focus and yet trying to entertain me with his timid look..
He knew I was a stranger , but this did not stop him to try to express his emotions somebody has when has just experienced a surprise..
He left his tea and totally focused on his posing..
And thanks to him I paralysed in my camera and my mind the most inneffiable smile I had seen recently.
A true smile ..A smile from the heart..

There must be still hope...

Nga fundi dhe ketu:)

Sipas nje lajmi qe lexova dje ne gazeten Milliyet, sipas nje ankete te bere prof.Ron Inglehart , rreth 97 vendeve me te lumtura dhe atyre me te palumtura , Shqiperia renditet e 91 ne liste:( Pra eshte vendi i 6-te me i palumtur.

Ne ankete u bene keto pyetje:

1.Nese do te merrnit parasysh çdo gje ne jeten tuaj , si do ta pershkruanit veten tuaj:
a-shume i lumtur b-kenaqshem i lumtur c- jo dhe aq i lumtur d-fare i lumtur

2.Sa i kenaqur jeni nga jeta juaj per momentin ?

Sipas pergjigjeve keto dolen shtetet me te lumtura:

10 vendet me te lumtura

1 Danimarka
2 Porto Riko
3 Kolumbia
4 Izlanda
5 Irlanda e Veriut
6 İrlanda
7 Zvicra
8 Hollanda
9 Kanadaja
10 Austria

10 vendet me te palumtura

1 Zimbabve
2Armeni
3 Molldovi
4 Bjellorusi
5 Ukrahina
6 Shqiperia
7 Iraku
8 Bullgaria
9 Gjeorgjia
10 Rusia

Sipas Prof Ingelhart çdo gje ka lidhje me paqen dhe rehatine shpirterore .Te qenurit e njerezve te lire per te jetuar jeten e tyre si te duan eshte faktori me i rendesishem i lumturise.

Salt Lake - A virgin beauty

The Salt Lake is one of my most favourite places in Turkey.It's located between the Ankara,Nigde & Konya cities and with its 7414.40 km² area is one of the biggest lakes of Turkey.
The lake's area and depth of water has had an enormous 60% reduce the last 18 years.
All of this because of the global warming.It's said that this lake will be totally run dry and dissipate in a short period such as 7 years:(
Because of its wide area and the increasing water surface during the winter , this lake has become a great nest for many different bird types such as flamingos etc...Other bird types living there are :(Glareola prantincola), (Tadorna tadorna), (Tadorna ferruginea), (Anas crecca), (Recurvirostra avocetta), (Burhinus oedicnemus) , (Larus sp.)
This lake is the biggest salt supplyer to the country.

What I love of this lake , is the amazing picturesque view it has.It's maybe because of its wide,shallow,whitish area that it looks always so different,weird,magic,scary sometimes and so very artistic.
I think it was before 8 years ago when I firstly saw this lake.It was winter time and it was all surrounded by snow..It looked a bit scary and you always had the feeling you were lost in this white,frozen world.
I remember seeing a lone tree in the middle of the lake .It was a view I'll could never forget.Like the symbol of stubbornness and vulnerability at the same time!!
This year I coudn't visit it so close , but could shot some photos of it from far away .The second picture doens't belong to the Lake but is very close to it and is located in the opposite site.
We were travelling to Cappadocia and the bus had to stop at the station close to the lake so I had the chance to re-experience this fabulous atmosphere.
It was 6.30 a.m and everything was so quiet and peaceful .The only sound you could hear ,was that of the fresh wind, caressing your face..You could maybe perceive it even from the photos..It was quite surreal..

for more infos on the lake click here:http://www.allaboutturkey.com/tuzlake.htm

I'll be back with more travel writings guys..cheers

Cappadocia

I'm adding here some Cappadocia photos until I come back from my holiday to talk longer about this lovely place..

best to all of you!

p.s: the last photo is taken with my good , old canon ixus 60.I still use the same camera ,the other first 2 photos are taken with canon eos 5D is my friend's camera.I definitely oughtta change my camera:)))

going unplugged for 2 weeks

Yeah the holiday time is on finally and i won't be around for 2 weeks guys..so have a great time you too , and take care.i'll be back with great photos (i hope) as i'll be visiting some amazing places:)
see ya!

Vdes Xhengiz Aytmatov, babai i Shamikuqes

Me daten 10 qershor 2008 , pas nje kohe lengimi nga semundja e tij ne veshke , vdiq shkrimtari i njohur nga Kergezistani , Xhengiz Aytmatov, i njohur ne Shqiperi per filmin aq te dashur turk "Shamikujqja".Shkrimtari kishte disa kohe qe jetonte i lidhur ne gypin frymedhenes.

I lindur ne Kergezistan ne provincen e Talasit, fshatin Sheqer ne 12.12.1928 .Diplomen e mori si veteriner nga universiteti i Bishkekut.

Filloi punen si shkrimtar ne gazeten Pravda te Kergezistanit ne vitin 1959, pastaj fitoi fame me librin e tij te tregimeve me titull : Povesti Gori Stepey (Perralla nga Malet dhe Stepat).Mekete liber fitoi çmimin Lenin ne vitin 1963 duke u bere keshtu dhe shkrimtari me i ri me kete çmim.

Ne veprat e tij te shkruara ne gjuhen kergeze dhe ruse , temat me te shkruara jane dashuria,miqesia,dhimbjet nga koha e luftes dhe trimerite e heronjve si dhe lidhjen e forte te te rinjve Kergeze me kulturen dhe zakonet e tyre.

Aytmatov e ka pershkruar me se miri ne tere veprat e tij , çdo lloj aspekti te popullit te tij , duke perdorur elemente shume te verteta dhe te ndjera dhe duke i qendruar besnik perhere elementeve heroike,historike te popullit te vet.Ai u perpoq t'ja perçonte dhe brezit te ri kulturen kergeze me tere pasurine shpirterore,morale ,fizike , duke perdorur elementet psikologjike , botekuptimin ,kulturen kergeze si dhe historite e njerezve te thjeshte duke u frymezuar nga legjendat,krijimet,perrallat e vendit te vet.Shkrimet e tij kishin dhe karakter nxites atdhetarizmi ndaj lexuesve te tij.

Veprat e tij jane perkthyer ne 150 gjuhe te ndryshme.Ne vitin 1958 ai u zgodh anetar ne Presidencen e Bashkimit te Shkrimtareve Kergeze ndersa ne vitin 1962 zgjidhet si sekretar i pare i Bashkimit te Punetoreve te Kinematografise Kergeze.Pasi i zgjodh si anetar i SSCB nbe 1966, ne vitin 1967 ai behet anetar i Komitetit Drejtues te Bashkimit te Shkrimtareve te SSCB dhe ne vitin 1968 nderohet me titullin e Letersise Shteterore Ruse.

Vitet e fuındit te jetes ai u hodh dhe ne jeten politike.Eshte mjaft i njohur dhe per bashkebisedimet e tij nderkombetare politike.

Ndersa ne Shqiperi , ky shkrimtar nuk njihet shume , pa dyshim qe filmi i tij "Shamikuqja" [per me shume rreth Shamikuqes mund te shihni kete shkrim te vjeter timin ]eshte nje nga te preferuarit e shqiptareve mes filmave turq.Ne fakt ky film ka marre shume çmime ne shume vende te botes,po ashtu dhe skenari i tij ashtu si dhe shume krijime te tjera te shkrimtarit.

Ne nje menyre shume kuptimplote ky vit qe shpallur qe perpara humbjes se shkrimtarit si viti i Aytmatovit ne Kergezistan.

I perjetshem qofte kujtimi i tij!

Shenim: Te dhenat rreth shkrimtarit u morren nga faqja : www.bilgicik.com , ndersa fotoja nga www.patikalar.net

Çezmja Magjike

Na ishte nje here nje fshat i vogel dhe i humbur ne nje qoshe te harruar te vendit.

Rrihej tere kohes nga ererat e veriut , erera kaq te forta dhe te thellimta qe binin si epidemi mbi çdo gje ne fshat, duke e mbuluar keshtu kesisoj çdo vend me brymen e tyre te hirte dhe thyese, duke i perçuar çdo pjese grimcat e tyre te terbimit dhe duke flijuar çdo lloj gjallese qe mundohej ti rezistonte.

Fshati i tere nuk qe veçse nje kameleon qe ndryshonte çehren e tij sipas ketyre ererave kercenuese.Nje kameleon shpirtvrare e buzeplasur qe hiqej zvarre pa pike deshire kundrejt padronit te vet.Nje kameleon i irrituar dhe i mbushur me inate te papermbajtshme te ndezura nga deshirat asnjehere te realizuara.

Keshtu kalonin ditet dhe vitet.Ne plogeshti dhe agoni te pritjes.Ne harrese totale.

Nje dite te acarte qe frynte nje ere shkulese , nje grua shtatzene po ecte rrugeve te fshatit me veshtiresi te shkaktuar nga trupi mese i renduar dhe mundimi i madh per ti ngjeshur kembet ne toke .Syte i qene rrembushur nga ferfellimi pickues i eres dhe nuk mund te shihte me dot sa duhej.

Me se fundmi u plandos ne çesmen e fshatit.Nuk mund te ecte me.Nuk i benin me gjymtyret.

Nderkaq ndjeu nje si ngerç ti pushtonte tere shtatin .U drodh.

Kishte ardhur koha..Foshnja e saj po vinte.

Veshtroi andejpari se mos i zinte syri ndokend , por gjithandej boshlleku kercenues i shpalosej kobshem perpara syve .

Nderkaq dhimbjet dhe kontraktimet kishin arritur kulmin.Me veshtiresi te pashpjegueshme gruaja mblodhi te tera forcat dhe i e shtyu veten e saj me tere fuqite zor te permbledhura.

Foshnja e saj erdhi pas disa çastesh dhe ajo sakaq grisi nje cope te madhe nga trikoja e saj e ngrene vende vende dhe e rrethoi beben e saj duke u dridhur nga emocionet por dhe trishtimi i pamundesise.

Donte ta ngrohte beben e saj , por nuk kishte asgje me se ta bente kete.Ajo vete ishte gjysme e ngrire.Mundej vetem ti jepte qumeshtin e saj , te vetmin leng te jetes, per ngrohtesine e te cilit ishte e vetedijshme.

Me levizje pak a shume mekanike mundi te nxirrte gjirin e saj per te ushqyer te birin.Por medet ! …edhe gjiri i saj ishte i forte si nje dru .

Befas nje lot i saj pikoi mbi parvazin e çezmes dhe ja , ate çast ndodhi mrekullia! Nga çezma e ngrire filloi te rridhte uje i vaket!!! Gruaja e gjore e lagu sakaq gjirin e saj , te cilin filloi ta ndjente me ngadale.Me ne fund ndjeu nje si tubim masiv lengjesh ne kraharor dhe me nje ngazellim te papare e mori foshnjen e saj per ta ushqyer.

Me tej , e ngjallur u ngrit me beben per te vazhduar rrugen per ne shtepi.

Qe prej asaj dite u perhap me nje shpejtesi te habitshme gojedhena mbi çezmen e fshatit.Kishte nje gezim te paimagjinueshem , nje gjallim te pakontrollueshem , nje trysni jete te papare ne kete fshat fantazme.Dukej sikur ishte grisur nje here e pergjithmone maska gri e izolimit dhe trishtimit!Askush nuk i tutej me duhmave te acaruara te eres! Rruget qene plot!

Fshati kishte nisur te jetonte! Kishte nisur te ngjyrosej dhe jo me vetem me nje ngjyre apo me ngjyra te perqasura , nje ylber i vertete dukej se kishte zbritur ne fshat.

Por nuk mbaroi me kaq.Popullsia e fshatit filloi te rritej nga dita ne dite , nga gelimet qe beheshin nga fshatrat apo komunat perreth.

Per nje kohe te shkurter fshati u be nje zone turistike shume e preferuar dhe e vizituar nga mijera vizitore e turiste plot oreks e kersheri per mrekullira .

Sigurisht qe te tere vinin e vizitonin çesmen magjike.

Banoret e fshatit dukeshin mjaft te kenaqur nga kjo , turizmi i kishte majmur te ardhurat e tyre dhe paraja i kishte ngrohur shtepite,shpresat dhe zemrat! Sa e larget dhe e pavertete dukej çdo gje tani! Çdo gje perveç Çezmes Magjike!!! Ajo ishte mrekullia e tyre..Por nje mrekulli , arsyen dhe zanafillen e te ciles nuk e dinin dhe as qe kishin per ta kuptuar! Por nuk eshte se e vrisnin mendjen shume per te!

Mijra njerez e vizitonin çezmen perdite.Mijra njerez perdite luteshin,rrefeheshin ,lotonin,mallengjeheshin e perdelleheshin para kesaj çezme.Çezmja sigurisht shihte anet me te verteta,zhveshura,dobeta te zemres se njerezve,ashtu siç shihte dhe skutat me te erreta , te pashprehura te shpirtit human!

Pasi çdokush qe vinte aty e leshonte veten e tij ,tere brengat e tij,tere fiksimet dhe aspiratat , tere shpresat e tij ne menyren me te hapur qe mundej!

Dhe çezmja filloi te rridhte çdo dite e me pak uje te ngrohte, deri sa kaloi ne pika te shpeshta me tej perhere e me te rralla deri sa nje dite u tha!!!

U tha sepse nuk kishte mbetur me shtrat pafajesie, ku uji i shpreses, ku pikelat e mrekullise te rridhnin rrjedhshem, pa u penguar neper ngushtica te interesit , pa u mbledhur neper pellgje te hipokrizise, pa u perzjere ne vorbullen e budallallekut te vetedijshem te te luajturit syllambyllsi me vetveten ; u tha sepse nuk kishte ngelur me asnje lloj inati,ambicje,kembengulje,force mendimi apo grimce ndergjegjeje perveçse nje manie te lebyrshme tregtare.

Dhe nuk qe aspak çudi qe askush nuk e vuri re kete.Te tere qene te hutuar dhe mahnitur , te ngujuar ne adhurimin dhe faljen ndaj nje mrekullie te mundshme pa u kuptuar apo pa u munduar as e nje lloj here te kuptohej ,te hamendesohej apo te vritej mendja per burimin e saj!

Po me fshatin ç’u be do thoni?

Fshati ishte dhe eshte ende nje nga pikat e fuqishme turistike te vendit! Sigurisht me objektin kryesor te famshem te tyre ; Çezmen magjike!!!

Maska dhe njerez

Me beri pershtypje tema qe kishte hapur Tena rreth maskave.Eshte diçka qe e kam perhere ne mendje.
Maska dhe menyrat apo arsyet e shumta te perdorimit te saj.
Zanafilla e maskes mendohet te jete ne token italiane teksa ne fillimet e shekullit te 16te maskat perdoreshin gjeresisht ne Evrope neper ballo dhe vende kercimi ,ndersa ne Angli perdoreshin nga aktoret e teatrove.
Maskat qe prej asaj periudhe u perdoren mbase disi me pak , por kurrsesi nuk i humben preferuesit e tyre.
Ndersa ne ditet e sotme , maskat kane perfituar shume karaktere qofshin keto te drejterdrejta apo te nenkuptueshme.
Ne sensin e mirefillte te fjales , do te thoja se perdorimi i tyre eshte mjaft i gjere ne fushen e modes, duke krijuar nje aksesuar shume te veçante,pikant dhe sipas stilit te tij , here gotik,here teatral apo te frikshem.
Ndersa ne sensin tjeter , pra ate qe nuk e shfaqim por thelle thelle e dime te tere, maskat jane pjese e pashmangshme e jeteve tona ne shume momente.
Shihen pak a shume si mburoja te sigurta ndaj thyerjeve te mundshme qe mund te marrim ne shoqeri , po aq sa mund te kene dhe karakter mashtrues.
Maskat mund te jene dhe ca me te pafajshme , pra te na sherbejne si mbulese perfekte kur duam te themi genjeshtra te pademshme.
Nje gje eshte e sigurte :Pa keto maska eshte bere e veshtire jetesa.

Ne foton lart ndodhet nje mozaik i nje projekti tim te quajtur: Veshur me lesh , por nuk jam shqerre!

Ketu doja te vija ne dukje , kotesine e mbulimit te femres dhe idese se mbeshtjelljes se saj ne shtresa , si per ti humbur asaj çdo lloj tipari, veçorie duke e nxjerre ate mbase dhe nga te qenurit njeri.
Po keshtu ne lidhje me kete teme mund te citoj dhe nje projekt tjeter timin te quajtur : "Perveç mendjes, çdo gje mund te izolohet"


Kete shkrimin tim dua ta mbyll me nje shprehje per maskat qe me beri shume pershtypje:

eshte e hidhur
te shikosh
renien e maskave
ne kohet me te pamaskuara
teksa je me i maskuar se kurre!
-rehaiku 315 h-

Nderkohe miq jeni te tere te ftuar te sillni pershkrimin tuaj rreth maskave dhe nese do ta shtonit dhe ndonje foto tuajen te maskuar me diçiture do ishte akoma dhe me fantastike.Arsyen e kerkeses time do ta shihni te shpjeguar se shpejti ne blogun e Tenes:)

Homazh per Nazim Hikmetin

Vjersha e meposhtme eshte nje homazh per Nazim Hikmetin ne vitin e 45 te vdekjes se tij (3.Qershor 1963)..Shpresoj t'ju pelqeje,mua me beri shume pershtypje .


Rreth Vdekjes

Ejani uluni miq,
mire se erdhet, na nderuat
E di qe erdhet teksa flija,
u futet ne qelizen time ,nga dritarja
Nuk e rrezuat as shishen e holle te ilaçeve
dhe as kutine e kuqe,

Me fytyrat tuaja rrezatim dritash te yjeve
u ulet dore me dore mbi koken time
Ejani uluni miq,
mire se erdhet, na nderuat

Pse me shikojne kaq çuditshem ne fytyre?
I biri i Osmanit Hashimi.
Sa çudi,
Po juve sikur kishit vdekur vella.
Ne portet e Stambollit
teksa ngarkonit qymyr ne nje anije Angleze,
se bashku me shporten e qymyrit
ne fund te ambarit...

Vinçi i anijes e kishte nxjerre kufomen tuaj
dhe gjaku juaj i kuq e kishte lare koken tuaj te zeze
perpara ores se daljes.


Kushedi sa dhimbje keni pasur..
Mos rrini ne kembe, uluni,
une kujtoja se ju kishit vdekur,
u futet ne qelizen time prej dritares.
Me fytyrat tuaja rrezatim dritash te yjeve
mire se erdhet, na nderuat

Jakup nga fshati Yayalar,
i dashur,
pershendetje.
Edhe juve nuk kishit vdekur valle?
Duke i lene femijeve vetem malarjen dhe urine
nuk u varroset ne varrezen e zhveshur
ne nje dite shume te nxehte vere?
Domethene nuk paskeni vdekur?

Po juve?
Muharrir Ahmet Xhemil?
E pashe me syte e mi
Arkivolin tuaj
teksa hynte ne toke.

Madje me duket se arkivoli
qe me i shkurter se trupi juaj.
Nejse lere fare kete, Ahmet Xhemil,
s'paskeni hequr dore nga huqi juaj i vjeter,
ajo eshte shishe ilaçi
jo rakie

Per te fituar 50 grosh ne dite,
dhe per ta harruar boten
ashtu fillikat siç ishit
sa shume qe pinit...

Une kujtoja se ju kishit vdekur.
Ejani uluni miq,
mire se erdhet, na nderuat...
Nje poet i vjeter pers:
Thote -,"Vdekja eshte e drejte"
"E godet mbretin dhe varfanjakun me te njejten madheshti."

Hashim ,
Pse po habiteni?
Nuk e kishit degjuar vella,
per cilindo mbret qe vdes ne ambarin e nje anijeje
me nje shporte qymyri?...

Nje poet i vjeter pers:
Thote -,"Vdekja eshte e drejte"
Jakup,
sa bukur qeshet i dashur.
Sikur nje here te vetme nuk ju kam pare te qeshnit keshtu ne te gjallet tuaj...
Por prisni ta mbaroj fjalen.

Nje poet i vjeter pers:
Thote -,"Vdekja eshte e drejte"
Lereni shishen Ahmet Xhemil
Mos u nevrikosni kot,
E di ,
Ju thoni qe vdekja te jete e drejte,
duhet qe dhe jeta te jete e tille...

Nje poet i vjeter pers...
Hej miq nga po veni keshtu duke me braktisur,
miq nga po veni keshtu
tere turfullim?

Shqiperimi modest i te madhit Nazim u be nga une:)

per me shume info:http://www.nazimhikmetran.com/

Pro fotografise dixhitale apo analoge?

Kjo eshte nje teme qe kam kohe qe kam dashur ta hap. Ka shume debate ne kete teme dhe shumekush ka mendimet e tija ne kete aspekt. Djathtas po hap dhe nje ankete per te marre dhe mendimin tuaj . Disa kene mendime shume strikte , disa diçka me te toleruar.
Megjithse mendoj se nese kjo pyetje do te behej para disa vitesh , nuk do te kishte vend per anketen sepse do te kishte vetem nje pergjigje te vetme ( si puna e shqiptareve ne komunizem qe votonin megjithse kishte vetem nje parti:) Sigurisht qe te tere do te zgjidhnin vetem makinen analoge.
Ndersa tashme kohet kane ndryshuar.
Makinat dixhitale sa vijne dhe persosen nga te tera aspektet, si teknike ashtu dhe pamore.Sigurisht qe ende nuk kane arritur ne perfeksionimin e makines analoge (psh makinat dixhitale ende nuk i paraqesin dot te tera nuancat e mgjyrave).Por sidoqofte keto diferenca kualiteti sa vijne dhe ngushtohen nga dita ne dite.

Sigurisht qe kam nje respekt te veçante dhe i adhuroj punet e bera me film.
Por duhet pranuar fakti se ne ditet e sotme , punimi me nje aparat analog me film nuk eshte dhe aq i lehte apo praktik.Madje eshte shume i veshtire dhe lodhshem.Ne te njejten kohe nuk eshte ekonomik.
Ne kohet e sotme , ku çdo fushe dhe çdo aspekt ka perftuar nje shpejtesi dhe ndryshueshmeri te pandalueshme , ku çdo ide dhe vlere merr nje drejtim perhere e me siperfaqesor ,detyrimisht edhe preferencat dhe shikimi ndaj botes do te marre permasa te tjera.
Pasi fotografia eshte diçka dinamike, ajo vlen per te paraqitur apo "paralizuar" çaste te jetes, te boteve tona apo te shume gjendjeve te tjera te pashpjegueshme dot me fjale.

Mjaft fotografe te njohur dhe te vjeter kane folur pozitivisht ne kete teme.Shume prej tyre kane pohuar se perdorin me tere qejf aparatet dixhitale madje disa prej tyre lavderojne se tepermi edhe kamerat e vogla (jo dslr) per arsye te prakticitetit qe ato i dhurojne duke i falur keshtu momente qe ato do te donin ti kapnin , por qe me nje makine analoge do te kishte qene shume me e veshtire.

Po ashtu fotografia dixhitale , te jep dhe mundesine e shikimit, modifikimit te fotos.
Tani kjo ka dhe te mirat dhe te keqijat e saj per mendimin tim.
Eshte pozitiv fakti qe ti ke mundesi ta kontrollosh sakaq nje foto psh. te nje vendi dhe te shkrepesh nje foto tjeter nese ngelesh e/i pakenaqur nga foto e meparshme.Po ashtu mund dhe te punosh me programe te ndryshme ne kete foto.
Une ne fakt deri me sot kam qene kundra perdorimit te programeve tip photoshop neper fotografi.Majde dhe kjo ka qene arsyeja e shtyrjes per ta mesuar kete program, pasi çdokush qe merret me fotografi e ndjen brenda vetes manine per estetiken te rritet perhere e me shume.
Me thene te drejten druhesha se mos e kaloja cakun e modifikimit te fotos.Deri me sot ne fotografite e mia ka pasur vetem disa ndryshime te vogla (tip rritje kontrasti,ngjyrash,kthim ne b&zi apo sepia).Ka disa kohe qe luaj dhe pak me tonet ne disa nga fotot e mia.
Dhe kam filluar ta shikoj photoshop-in me ca sy me tolerues:)
Mos te keqkuptphet , une jam 100% kundra "berjes tualet" te nje fotoje.Sepse ka dhe foto te pashpresa, pra foto prej te cilave nuk mund te marresh asnje ndjesi teksa i sheh edhe nese jane perdorur mjeshterisht teknikat e mesiperme.


Por jam e mendimit se ka shume foto ne te cilat mund te perdoren disa nga elementet e mesiperime vetem dhe vetem ne rastin kur ato kane per qellim te paraqesin diçka te re apo kur perdoren me qellim perfitimin e nje atmosfere te cilin fotografi/ja ka pasur ne mendje teksa ka shkrepur foton por qe veçorite e aparatit nuk ja bejne te mundur.
Ne raste te tilla teknika te tilla kane nje efekt krijues dhe ekspresiv, po aq sa dhe rinovues.
Gjithashtu jam kundra paragjykimeve te ngurta se sot çdokush mund te behet fotograf , duke perdorur programe dhe duke bere modifikime te ndryshme.
Askush nuk mund te behet fotograf , duke e pispillosur nje foto.Por nese dikush arrin te paraqese diçka unike duke perdorur stilin e vet ne nje menyre te veçante, pse jo?
Nuk me duket e dobishme , marrja ne patronazh apo kufizimi i fotografise vetem mes disa stileve te caktuara.Me duket se e vret mundesine e shprehjes se artit figurativ.

Sepse siç thashe me lart , te fotografuarit eshte nje art dinamik dhe si i tille , ndryshime me qellime rinovuese ose me shprehi te papara me para ne art , duke u perpjekur per te paraqitur ndjesi, forma te ndryshme ne nje kend te ri i falin fotos nje aura te re, te pakten keshtu mendoj une.
Dhe per tu kthyer ne temen kryesore mendoj se tere keto veprime jane me te lehta dhe mundesohen me ane te aparateve dixhitale.

Ndersa fotografia analoge mendoj se behet e mundur pas perfeksionimit te fotografit/es , si nga ana teknike ashtu dhe nga ana pamore (syri) duke e bere te mundur keshtu shkrepjen e fotove perfekte , pa pasur nevoje te shkrepen disa foto rrjesht.Megjithese ne fakt te njejten gje mund te praktikojme dhe me aparatin dixhital.Pas njefare kohe te stervitjes se syrit , dora juaj do te behet me e perkore dhe shkrepjet do te rrallohen.

Nga ana tjeter une per vete mendoj se aparatet dixhitale jane dhe me te sinqerta per kohen ku jetojme , pasi atmosfera dhe elementet e ndryshme qe na rrethojne tani jane shume me te ndryshme nga shume vite me pare.
Nuk mund te gjesh me aq me lehtesi te njejtat vende, te njejtat sjellje ne shoqeri, te njejtin afrim mes njerezve, te njejtin rehatllek, te njejten shtriqje te shkaktuar nga afersia.
Kete mund ta vesh re shume mire ne fotografite e shkrepura 40-50 vite me pare psh.

Por ne ditet e sotme çdokush dhe çdo vend ka pesuar nje ndryshim total, ka nje lloj padurimi, ane siperfaqesore ne çdo skaj.
Ndaj mendoj se aparatet dixhitale jane me efikase ne "paralizimin " e kesaj bote ku çdo gje ka marre nje aspekt dhe vlere kalimtare.

Ky eshte mendimi im.Do te doja shume te dija mendimin tuaj ne kete teme miq.

The magic of light and shadows

I called this photo of mine "an unusual moment in a usual day"..

It was just a normal day.Just a normal park , maybe there were more birds than usual.But especially the sunlight and the shadows created so originally and the birds shadows made the atmosphere so cinematic and enchanting.

It's incredible what light and shadows can do ain't it?

Publications feel good:)

I got my photo published in a cool online mexican photography magazine;) Magazine's name is BOKEH
Bokeh is a new Mexican photography magazine focused to promote new talent, and to offer a place for sharing experiences, knowledge and creativity. Initially it will be a free downloadable PDF publication, but in a near future it could also become a printed document.
I had my photo named "colorful mosaic of a rainy Istanbul" selected for the graphics section of the magazine.You have to download the magazine to see the photos.

 

Here's the link :www.bokehmagazine.com (check out page 64 for my photo)What else? Well another photo of mine which I won't show you now as I want it to be published first ,was requested to be published in a publication, that an art agency in London is preparing as a non-profit educational resource.As far as I'm told this one will go to press on June and will be launched this August.
And the last but not the least;) This other photo of mine , was the muse of a commercials publication company.They told me they were impressed of this wall and would love to use it in their commercial:)I'll publish the commercial's link as soon as it will be published by the way..
That was such a cool suprise for me as this photo is very dear for me too.
I have shot this last year in one of our Istanbul excursions with my flickr friends.
And is good to see , the others feel alike.This shows me , I have been able to narrate it somehow ,that I have been able in a way to transmit a part of the magic I felt when I shot the photo..

Blue Mornings!

I'm not a big morning fan.I'm not one of the enthusiasts that just can't wait to start a new day.
I don't mean to be ironical , in fact I wish I was different.But I just can't find the slightest energy to do anything in the morning.
Mornings are quite always getting my nerves on, especially that waking up alarm of my mobile. Brrr, I totally hate it..

But there are some special mornings too , you know?
The one at the photo is one of them.

It was a cold day and everything looked like surrounded with a blue-greyish texture..It made everything look even colder and frozen.The pigeons and the cannons, the bleak trees, the lonely people passing there, the lamp and the sky...Everything in this natural tableau seemed so perfectly harmonized with blue and melancholy.

But it wasn't sad at all..It was such a magic moment to experience , such a lovely, poetic emotion.
You could breathe the fresh , cold air and feel the nose-ferocious , odour of the sea vaporize the whole platitudinous,brain disturbing granules .
I stayed there for half an hour watching the sea and engorging this peerless view.Left the place with a feeling of enrichment.

If there was any way to help the mornings pass perfectly , this one would be my definite number one!

Honeymakin' ? / Mjalteberje ?

Endowed with the lust pollens,
Enclosed with elegant confines;
Love scents absorbed;
They pour the mellifluous passion !
------------------------------
Te pajisura me polenat e epshit,
te rrethuara me kufinj elegante,
Aromat e dashurise thithur ;
Ato derdhin pasionin e embel si mjalti!

p.s : kjo foto u pergatit me rastin e nje konkursi te titulluar "pjeset e trupit " ne grupin tim independentphotos ne flickr.per me shume detaje klikoni ne ikonen e grupit qe gjendet djathtas.perkthime dhe pershtatje te tjera jane shume te mirpritura:)

Fragmente te veçanta nga atdheu

 

pallat poetik

Miq, po ju ve nje tog fotosh qe i kam shkrepur ne Pogradec gjate takimit me miqte fotografe..Jane te tera shume te veçanta dhe mua me bejne pershtypje sa here i shoh..








Ne rrugen nga Guri i Kuq per ne Pogradec mund te shihje shume shites ngjalash.Nuk e di por mu duk shume i veçante ky moment me kete djalin qe mbante ngjalen ne dore duke e tundur perballe makines se nuses...

What Celebrity do i look like- inspired by Bleta:)

my celebrity lookalikes..he he that was fun..like Christina Ricci so much:)

MyHeritage: Celebrity Morph - Soy agacı - Secere aile soyağacı

eni produly presents her lookalike morph (magari):)))

Seksi dhe nepsi shet?

klikoni mbi fotot per ti zmadhuar

Mu kujtua nga ky shkrim ketu te flisja per kete teme.
Siç e dini jam krijuese e disa blogjeve perveç Albtranslator.
Nje prej tyre jane dhe Yummania dhe Mamadhia( ky i fundit mirembahet kolektivisht dhe jo privatisht).
Me ben pershtypje diçka se megjithese Albtranslator ka me shume kohe qe eshte hapur se dy blogjet e tjera (rreth 8 muaj me pare se to), goditjet ne blogjet e tjera jane shume me teper.

Nga kjo konstatova:

1.Njerezve i pelqejne faqet e gatimit.Gatimi dhe çdo gje qe ka lidhje me te detyrimisht shkakton nje ndjenje te pakontrollueshme kersherie dhe deshire.Yummania ne diten e saj me te vizituar ka pasur nje numer vizitash prej 603 vizitoresh!

2.E njejta gje vlen dhe per faqen Mamadhia.Kjo faqe qe ne fillim te saj eshte hapur me qellimin per argetimin e njerezve dhe si e tille sigurisht qe do te jete e klikuar , por shikimi i tageve te kerkimit per te hyre ne kete faqe si dhe numri i egzagjeruar i klikimit drejt nje posti te caktuar (ca si me pike te kuqe:) me perforcon idene e titullit te ketij posti.
Ky post i caktuar per te cilin po flas eshte klikuar plot 10.273 here! ndersa ne diten me te vizituar ky blog eshte klikuar plot 1917 here!!!

Ndersa Albtranslator diten e tij me te vizituar e ka pasur me nja 350 klikime.Maratonomak(blogu im i perbashket me Bizelen rreth fotografise) akoma dhe me pak.Kjo e verteton dhe nje here ate qe them sa me lart.
Te njejten gje do te vini re dhe ne flickr.Foto te natyrave te mesiperme jane shume shume me te para sesa fotot e tjera.
Si thoni a nuk kam te drejte?

Yerebatan Cistern- A 1500 years old beauty!

Yerebatan[a.k.a the cistern sunken on the ground] Cistern (also known as Basilica Cistern) was constructed on 542 due to the Byzantine Imparator Justinian's order..The reason of its built , was providing enough water to the Big Palace that was located nearby.
After Istanbul's conquire , this cistern's existence remained unknown for other 100 years, until the day it was re-discovered because of the water remainings in the basements and of the people who used to go fishing towards the open holes.
After it , the cistern has been reused again.
During the '80, the cistern has passed through a whole reconstruction.
The cistern is measured to be 145 m long and 65 m wide.It's surface is 9800

m².Cistern consists of a total of 360 columns , whose view and perspective also adding here the successful lighting and the wonderful reflection on the water , makes a magic contrast with the general darkness and pushes your general dimensions thoughts further , thrilling you more and more.The pedestal with two Medusa heads at the end of the cistern, is another stunning and evocative detail of this unique building.One of the heads is positioned on it's side and the other inverted.There is still water under the columns (app.12 inches long) and some lovely fishes floating.According to a legend; the origin of the water of this cistern are the Medusa's tears!

There is also a corner , where you can say a wish and throw any coin money.It's so very interesting to see how this place shines , with differents countries coins!
Seems like the whole world is united there wishing for her wish to come true:)

Another stunning detail is a very special column of the cistern named "The column of the tears".This very special column is filled with misks and is much greener than the others .Also , the cravings in "tear shape" , give this column a mesmerising aura.

In case you want to enjoy this place longer, you can have a coffee at the cafeteria found inside.If you're lucky and in time , you might also enjoy the beautiful poetic or musical nights that are often organised here.
The only problem in this lovely cistern , is the non-stop odour and the hard air caused by the high humidity.But one has to survive this for such a beauty ain't it?