Veshtire te jesh femije

Per mendimin tim nje nga gjerat me te veshtira eshte te jesh femije.

Kur e shikon ne plan te pare mund te themi:E ç'paska te veshtire?A nuk eshte valle mosha qe ne jemi me te çliret se kurre?Kur do ta perjetojme valle here tjeter kete kohe veçse ne femijeri?
Kjo eshte shume e vertete, por po te shikojme dhe anen problematike dhe sociale te kesaj grupmoshe do te vihen re shume gjera ne e veshtiresojne jetesen e tyre.

Sidomos ne shoqerite me pak moderne, tradicionale , ku shume gjera jane tabu,shume menyra sjelljeje jane te paracaktuara dhe edukimi dhe menyra e rritjes se tyre eshte e prere si me thike qe ne fillim.
Per te mos kaluar pastaj ne ekstreme , ne rastet e shoqerive shume te varfra ku femija perdoret si force pune dhe del krejtesisht nga bota femijerore duke u burreruar , por fatkeqesisht duke u burreruar me pasoja dhe ne menyre gjysmake nga zori.

Ndersa ne shoqerite tradicionale , patriarkale ne shume vende rastisemi se pari me shprehjen lapidar injorante : Zoti ja jep riskun femijes!
A thua se femija sillet ne nje fare menyre nga prindet ne bote dhe pastaj padyshim do te rritet nga fryma e shenjte!!!
E çuditshme eshte se kete mendim nuk e kane vetem familje qe jetojne ne zonat e varfra apo getot e qytetit por dhe mjaft familje me nje gjendje ekonomike dhe nivel intelektual mesatar.
Çfare perspektive zhvillimi per veten e tij se pari dhe me tej per shoqerine mund te kete nje femije i tille?
Ai nuk eshte shume me teper sesa nje konkluzion i shumeditur i mosplanifikimit familjar.Nuk mendoj se e egzagjeroj kur e them kete.
Sigurisht qe nuk do ti mungoje dashuria familjare,por sa do te ndihmohet ky femije per tu zhvilluar ,per tu hedhur ne shoqeri,per tu bere pjese e saj?
Ç'mund te beje familja per ta lehtesuar depertimin ne shoqeri me sa me pak ndikime negative dhe te qendrueshme ne psikologjine dhe karakterin e tij?
Ç'mundesi ka familja dhe sa e predispozuar eshte kjo e fundit per t'ja dhene te tera keto gjera te mesiperme?
Pasi ky femije nuk eshte vetem nje pjese familjare por dhe nje pjese e shoqerise.

Afrimi dhe pershtatja,perpjekja per te hyre ne boten e femijes ndalohet bezdisshem nga shume , kode te skicuara prej shekujsh tradicionalisht.
Jane keto kode qe percaktojne normat e sjelljes , kode te cilat nuk kane asje lloj natyre elastike , rrjedhimisht qendrojne shume pa lidhje me kohen.
E megjithate ato kalohen si relike te vyera brez pas brezi,mbase duke pesuar vetem disa ndryshime te vogla( apo plasaritje te lehta), pa u bere fjala per gerryerje.
Brezat ndihen te detyruar ti percjellin keto ,pasi dhe ata jane brumosur me keto te fundit dhe rrjedhimisht i duket fare normale ti percjellin apo aplikojne dhe mbi femijet e tyre.
Nuk shihet shume ana psikologjike sesa sjellja ne vend e ketyre kodeve.Kjo mbase behet pa u kuptuar , por qe sidoqe te jete realizohet me sukses.
Te tera keto nuk bejne gje tjeter veçse rrisin hendekun mes prindit dhe femijes.

Nuk e harroj me qe ra fjala dhe dua t'ju jap si shembull qe mua personalisht me nervozonte shume .

Femija nuk mund te nevrikosej.Nuk kishte si te ishte pjese e natyres se tij kjo ndjesi.Nuk e mbani mend kur na thonin me te qeshur: Ua pse ke nerva ti?Kane femijet nerva?
E sa e sa afrime te tjera qe nuk benin tjeter veçse , ja nenshtronin apo lekundnin femijes besimin tek personaliteti i vet.
Po ashtu nuk duhen lene pa nenvizuar dhe familjet e nje niveli te ngritur shoqeror dhe ekonomik dhe presioni i tyre i tepruar mbi femijet dhe mania per ti bere ata te gjithedijshem qe ne nje moshe te mitur.

Nese do me duhej ta permblidhja gjite sa thashe me lart; sjellja ne jete e nje femije do ishte me e kenaqshme per te dyja palet nese do te kryhej ne kohen e duhur, dhe kur prindi te kete arritur nje pjekje se paku te kenaqshme te tijen ne kete aspekt,se paku keshtu mendoj une.
Nuk dua te kritikoj dhe as te perbuz asnje lloj menyre edukimi , por mendoj se ka edhe me mire, atehere pse te mos e pergatisim veten dhe kushtet e jetes ne menyre te tille?
Kur them kete, nuk nenkuptoj pergatitjen e pageses se universitetit te femijes ,rregjistrimin e tij ne kurse qe para lindjes se tij.
Sepse para se gjithash, ne jete nuk do vije nje superfuqi , nje mit , por nje njeri me te tera dobesite,ndjesite,te mirat dhe te keqijat e tij.
Sigurisht qe per te tera sa u thane me lart nuk mund te ngarkohen prinderit sepse dhe ata pjese dhe pasoje e brezave te meparshem jane, por shoqeria ne pergjithesi dhe si e tille ndihma dhe ndryshimet me te madha duhet te vijne prej saj.

Mbase venia ne dijeni dhe publikmi i propagandave me qellim shpjegimi,informimi ne mase te gjere nga institucionet sociale te shtetit , do te ndikonin pozitivisht ne ndryshimin e situates.
Them ndikojne sepse nuk pretendoj te ndodhin mrekullira ne nje kohe te shkurter.

Semundja qe nuk do me zere kurre: Nomofobia

Po lexoja sot haberet ne internet dhe zbulova emrin e semundjes me te re te shekullit XIX: Nomofobi !
E shpjeguar per se gjati kjo fjale dmth "no mobile phobia" . Pra fobi qe shkaktohet nga mugesa e telefoneve celulare!!! Sipas nje studimi te fundit te bere ne Angli, te pakten 13 milione angleze vuakan nga kjo semundje , apo me mire fiksim !
Shume njerez nuk mund te jetojne pa te me idene e ngulitur thelle ne koke se ky mjet do te mund ti shkepuse ata perhere nga familjet dhe njerezit e dashur.

E pranoj se celulari eshte nje mjet i pazevendesueshem kohet e fundit dhe mese i nevojshem, i cili ka hyre aq thelle ne jetet tona per arsyen e thjeshte sepse na ka shkurtuar dhe zgjidhur shume andralla te cilat deri para disa vitesh qene rutina mese te zakonshme nderkohe qe jane kthyer ne gjema nese rindodhen.
Sigurisht qe as qe dua te kthehem dhe as qe mundem te kthehem me ne ate kohe sepse s'jam me te pajisur me ato nerva dhe nuk e kam luksin e pritjes.
Ama per nje gje jam e sigurte:Nuk do te vuaj kurre nga ky fobi.

Sado qe e vleresoj komoditetin e telefonise celulare , urrej prishjen e privacise qe ky lloj komunikimi shkaktoi.
Ja merr njeriut çdo te drejte perhumbjeje .Ka kohe qe njeriu nuk do te jete i kapshem, por celulari e vret krejtesisht kete.
Ndoshta e kam dhe se jam ca e paafte ne thurjen e bisedave shume te gjata ne telefon.Nuk i honeps dot,çuditerisht ne telefon pas njefare kohe me lidhet goja dhe nuk di se ç'te llomotis me .
Telefoni eshte shume i mire per komunikim te shpejte mendoj une , flash dhe punembarues, se kur fillon me terci e verci pastaj del nga telefoni , kthehet ne komshie llafazane e thashethemxhije.
Po komshien ku ta gjesh xhanem se ja shef dhe fytyren dhe e ben nje dore gallate , po telefonit ç'ti besh thuaj , qe kur nuk pushon se reni nuk hahet as me vaj e as me uthull..
Besoj se brezi me i prekur nga kjo semundje jane adoleshentet dhe studentet.Gishtat e ketyre te fundit jane te mbushur me kallo nga kushtezimi i gishtave te tyre per te shkruar mesazhe falas te derdhura me bollek nga firmat e ndryshme te telefonise celulare per te trullosur njerezine me çmimet e tyre "te leverdisshme".
Ndersa per mua hera e fundit qe celulari zinte nje vend te rendesishem ne jeten time qe viti 2006 kur e perdorja si aparat fotografik:))
T'jua mas pak pulsin dhe juve miq? Sa te ndjeshem jeni ndaj celulareve dhe sa mund te benit pa to?
Per kete vendosa te hap nje pyetesor qe do ta gjeni ne qoshe te faqes.Te shohim çfare perqindjesh do marrim:)

Mister X.

Gazeta Paloma eshte nje nga gazetat limonate qe kane dale kohet e fundit (2-3 vitet e fundit) ne Shqiperi.Nuk eshte se e lexoj ate ama ka nje pjese ne te qe me terheq shume.Ajo e Mister X.
Mister X.eshte nje personazh shume i njohur i skenes dhe ekranit (apo te pakten keshtu e pershkruajne) qe jep pergjigje dhe zgjedhje njerezve ne udhekryq.
Me pelqen menyra se si ai pergjigjet.Ka nje antipati te veçante per njerezit e trashe , bibat ,njerezit e paemancipuar apo dhe ato qe çoç i duket vetja.Dhe i jep perhere pergjigjen e duhur ndonese duke e prishur ca dhe gojen, gje qe une mendoj se eshte me e drejte se sa te rrije dhe te flase me nje edukate hipokrite dhe pa vlere.Keshtu i shkund me mire ndergjegjen e njerezve.Do ju sjell sot 3 shkrime qe me kane argetuar shume dhe me falni sepse jam e detyruar ti sjell ashtu siç jane keshtu qe mos u trembni shume nga gjuha e perdorur se nuk ka lezet tja meremetoj gjuhen Mister X-it:)

Rasti i pare:
I dashur Mister X.
Dua te denoj ish te dashuren time 15 vjeçare sepse me la kot pa asje qellim.Nese e dhunoj, me fusin ne burg ,apo t'ja lej Zotit te marre hak.

Pergjigje: Hakmarrjen leja Zotit.Ate nuk e fusin ne burg.

Rasti i dyte:
Jam nje zonje e martuar 26 vjeçare.Kam nje djale.Burrin e dua shume.Por kam dhe nje te dashur.Dhe me ate ja kaloj shume mire ne çdo drejtim dhe e dua dhe ate shume.Si t'ja bej qe te dal nga ky hall se po çmendem?

Pergjigje: Po çmendesh?Perse valle?Ti e paske ne terezi.Kur merzitesh me burrin , e paske nje "hallezgjidhes".Por kur te merzitet ky "hallezgjidhesi" si ja ben , shkon me burrin?Mbyllu ne shtepi dhe mos dil prej andej per nje vit.

Rasti i trete:
Jam nje adoleshente 14 vjeçare.Me çmenden keta te shtepise , nuk me kuptojne fare.Vetem shoqja ime e ngushte me jep qetesi dhe me kupton.Kam vendosur te largohem nga shtepia.Do iki bashke me shoqen time se ketu nuk ka per te me kuptuar njeri.

Pergjigje : Dmth ti ke vendosur te shkosh nga jot eme , ne te sat eme..Nuk e di sepse po ju te dyja me kujtuat ato grate tek "Thelma &Louise" qe shkuan pak si per lesh...

Si ju duket?me verte flet rende,po ja keput koken budallenjeve.edhe nje here me falni per gjuhen po nuk desha te bej ndryshime se i ikte origjinaliteti...