Pro fotografise dixhitale apo analoge?

Kjo eshte nje teme qe kam kohe qe kam dashur ta hap. Ka shume debate ne kete teme dhe shumekush ka mendimet e tija ne kete aspekt. Djathtas po hap dhe nje ankete per te marre dhe mendimin tuaj . Disa kene mendime shume strikte , disa diçka me te toleruar.
Megjithse mendoj se nese kjo pyetje do te behej para disa vitesh , nuk do te kishte vend per anketen sepse do te kishte vetem nje pergjigje te vetme ( si puna e shqiptareve ne komunizem qe votonin megjithse kishte vetem nje parti:) Sigurisht qe te tere do te zgjidhnin vetem makinen analoge.
Ndersa tashme kohet kane ndryshuar.
Makinat dixhitale sa vijne dhe persosen nga te tera aspektet, si teknike ashtu dhe pamore.Sigurisht qe ende nuk kane arritur ne perfeksionimin e makines analoge (psh makinat dixhitale ende nuk i paraqesin dot te tera nuancat e mgjyrave).Por sidoqofte keto diferenca kualiteti sa vijne dhe ngushtohen nga dita ne dite.

Sigurisht qe kam nje respekt te veçante dhe i adhuroj punet e bera me film.
Por duhet pranuar fakti se ne ditet e sotme , punimi me nje aparat analog me film nuk eshte dhe aq i lehte apo praktik.Madje eshte shume i veshtire dhe lodhshem.Ne te njejten kohe nuk eshte ekonomik.
Ne kohet e sotme , ku çdo fushe dhe çdo aspekt ka perftuar nje shpejtesi dhe ndryshueshmeri te pandalueshme , ku çdo ide dhe vlere merr nje drejtim perhere e me siperfaqesor ,detyrimisht edhe preferencat dhe shikimi ndaj botes do te marre permasa te tjera.
Pasi fotografia eshte diçka dinamike, ajo vlen per te paraqitur apo "paralizuar" çaste te jetes, te boteve tona apo te shume gjendjeve te tjera te pashpjegueshme dot me fjale.

Mjaft fotografe te njohur dhe te vjeter kane folur pozitivisht ne kete teme.Shume prej tyre kane pohuar se perdorin me tere qejf aparatet dixhitale madje disa prej tyre lavderojne se tepermi edhe kamerat e vogla (jo dslr) per arsye te prakticitetit qe ato i dhurojne duke i falur keshtu momente qe ato do te donin ti kapnin , por qe me nje makine analoge do te kishte qene shume me e veshtire.

Po ashtu fotografia dixhitale , te jep dhe mundesine e shikimit, modifikimit te fotos.
Tani kjo ka dhe te mirat dhe te keqijat e saj per mendimin tim.
Eshte pozitiv fakti qe ti ke mundesi ta kontrollosh sakaq nje foto psh. te nje vendi dhe te shkrepesh nje foto tjeter nese ngelesh e/i pakenaqur nga foto e meparshme.Po ashtu mund dhe te punosh me programe te ndryshme ne kete foto.
Une ne fakt deri me sot kam qene kundra perdorimit te programeve tip photoshop neper fotografi.Majde dhe kjo ka qene arsyeja e shtyrjes per ta mesuar kete program, pasi çdokush qe merret me fotografi e ndjen brenda vetes manine per estetiken te rritet perhere e me shume.
Me thene te drejten druhesha se mos e kaloja cakun e modifikimit te fotos.Deri me sot ne fotografite e mia ka pasur vetem disa ndryshime te vogla (tip rritje kontrasti,ngjyrash,kthim ne b&zi apo sepia).Ka disa kohe qe luaj dhe pak me tonet ne disa nga fotot e mia.
Dhe kam filluar ta shikoj photoshop-in me ca sy me tolerues:)
Mos te keqkuptphet , une jam 100% kundra "berjes tualet" te nje fotoje.Sepse ka dhe foto te pashpresa, pra foto prej te cilave nuk mund te marresh asnje ndjesi teksa i sheh edhe nese jane perdorur mjeshterisht teknikat e mesiperme.


Por jam e mendimit se ka shume foto ne te cilat mund te perdoren disa nga elementet e mesiperime vetem dhe vetem ne rastin kur ato kane per qellim te paraqesin diçka te re apo kur perdoren me qellim perfitimin e nje atmosfere te cilin fotografi/ja ka pasur ne mendje teksa ka shkrepur foton por qe veçorite e aparatit nuk ja bejne te mundur.
Ne raste te tilla teknika te tilla kane nje efekt krijues dhe ekspresiv, po aq sa dhe rinovues.
Gjithashtu jam kundra paragjykimeve te ngurta se sot çdokush mund te behet fotograf , duke perdorur programe dhe duke bere modifikime te ndryshme.
Askush nuk mund te behet fotograf , duke e pispillosur nje foto.Por nese dikush arrin te paraqese diçka unike duke perdorur stilin e vet ne nje menyre te veçante, pse jo?
Nuk me duket e dobishme , marrja ne patronazh apo kufizimi i fotografise vetem mes disa stileve te caktuara.Me duket se e vret mundesine e shprehjes se artit figurativ.

Sepse siç thashe me lart , te fotografuarit eshte nje art dinamik dhe si i tille , ndryshime me qellime rinovuese ose me shprehi te papara me para ne art , duke u perpjekur per te paraqitur ndjesi, forma te ndryshme ne nje kend te ri i falin fotos nje aura te re, te pakten keshtu mendoj une.
Dhe per tu kthyer ne temen kryesore mendoj se tere keto veprime jane me te lehta dhe mundesohen me ane te aparateve dixhitale.

Ndersa fotografia analoge mendoj se behet e mundur pas perfeksionimit te fotografit/es , si nga ana teknike ashtu dhe nga ana pamore (syri) duke e bere te mundur keshtu shkrepjen e fotove perfekte , pa pasur nevoje te shkrepen disa foto rrjesht.Megjithese ne fakt te njejten gje mund te praktikojme dhe me aparatin dixhital.Pas njefare kohe te stervitjes se syrit , dora juaj do te behet me e perkore dhe shkrepjet do te rrallohen.

Nga ana tjeter une per vete mendoj se aparatet dixhitale jane dhe me te sinqerta per kohen ku jetojme , pasi atmosfera dhe elementet e ndryshme qe na rrethojne tani jane shume me te ndryshme nga shume vite me pare.
Nuk mund te gjesh me aq me lehtesi te njejtat vende, te njejtat sjellje ne shoqeri, te njejtin afrim mes njerezve, te njejtin rehatllek, te njejten shtriqje te shkaktuar nga afersia.
Kete mund ta vesh re shume mire ne fotografite e shkrepura 40-50 vite me pare psh.

Por ne ditet e sotme çdokush dhe çdo vend ka pesuar nje ndryshim total, ka nje lloj padurimi, ane siperfaqesore ne çdo skaj.
Ndaj mendoj se aparatet dixhitale jane me efikase ne "paralizimin " e kesaj bote ku çdo gje ka marre nje aspekt dhe vlere kalimtare.

Ky eshte mendimi im.Do te doja shume te dija mendimin tuaj ne kete teme miq.

The magic of light and shadows

I called this photo of mine "an unusual moment in a usual day"..

It was just a normal day.Just a normal park , maybe there were more birds than usual.But especially the sunlight and the shadows created so originally and the birds shadows made the atmosphere so cinematic and enchanting.

It's incredible what light and shadows can do ain't it?

Publications feel good:)

I got my photo published in a cool online mexican photography magazine;) Magazine's name is BOKEH
Bokeh is a new Mexican photography magazine focused to promote new talent, and to offer a place for sharing experiences, knowledge and creativity. Initially it will be a free downloadable PDF publication, but in a near future it could also become a printed document.
I had my photo named "colorful mosaic of a rainy Istanbul" selected for the graphics section of the magazine.You have to download the magazine to see the photos.

 

Here's the link :www.bokehmagazine.com (check out page 64 for my photo)What else? Well another photo of mine which I won't show you now as I want it to be published first ,was requested to be published in a publication, that an art agency in London is preparing as a non-profit educational resource.As far as I'm told this one will go to press on June and will be launched this August.
And the last but not the least;) This other photo of mine , was the muse of a commercials publication company.They told me they were impressed of this wall and would love to use it in their commercial:)I'll publish the commercial's link as soon as it will be published by the way..
That was such a cool suprise for me as this photo is very dear for me too.
I have shot this last year in one of our Istanbul excursions with my flickr friends.
And is good to see , the others feel alike.This shows me , I have been able to narrate it somehow ,that I have been able in a way to transmit a part of the magic I felt when I shot the photo..

Blue Mornings!

I'm not a big morning fan.I'm not one of the enthusiasts that just can't wait to start a new day.
I don't mean to be ironical , in fact I wish I was different.But I just can't find the slightest energy to do anything in the morning.
Mornings are quite always getting my nerves on, especially that waking up alarm of my mobile. Brrr, I totally hate it..

But there are some special mornings too , you know?
The one at the photo is one of them.

It was a cold day and everything looked like surrounded with a blue-greyish texture..It made everything look even colder and frozen.The pigeons and the cannons, the bleak trees, the lonely people passing there, the lamp and the sky...Everything in this natural tableau seemed so perfectly harmonized with blue and melancholy.

But it wasn't sad at all..It was such a magic moment to experience , such a lovely, poetic emotion.
You could breathe the fresh , cold air and feel the nose-ferocious , odour of the sea vaporize the whole platitudinous,brain disturbing granules .
I stayed there for half an hour watching the sea and engorging this peerless view.Left the place with a feeling of enrichment.

If there was any way to help the mornings pass perfectly , this one would be my definite number one!

Honeymakin' ? / Mjalteberje ?

Endowed with the lust pollens,
Enclosed with elegant confines;
Love scents absorbed;
They pour the mellifluous passion !
------------------------------
Te pajisura me polenat e epshit,
te rrethuara me kufinj elegante,
Aromat e dashurise thithur ;
Ato derdhin pasionin e embel si mjalti!

p.s : kjo foto u pergatit me rastin e nje konkursi te titulluar "pjeset e trupit " ne grupin tim independentphotos ne flickr.per me shume detaje klikoni ne ikonen e grupit qe gjendet djathtas.perkthime dhe pershtatje te tjera jane shume te mirpritura:)

Fragmente te veçanta nga atdheu

 

pallat poetik

Miq, po ju ve nje tog fotosh qe i kam shkrepur ne Pogradec gjate takimit me miqte fotografe..Jane te tera shume te veçanta dhe mua me bejne pershtypje sa here i shoh..








Ne rrugen nga Guri i Kuq per ne Pogradec mund te shihje shume shites ngjalash.Nuk e di por mu duk shume i veçante ky moment me kete djalin qe mbante ngjalen ne dore duke e tundur perballe makines se nuses...

What Celebrity do i look like- inspired by Bleta:)

my celebrity lookalikes..he he that was fun..like Christina Ricci so much:)

MyHeritage: Celebrity Morph - Soy agacı - Secere aile soyağacı

eni produly presents her lookalike morph (magari):)))

Seksi dhe nepsi shet?

klikoni mbi fotot per ti zmadhuar

Mu kujtua nga ky shkrim ketu te flisja per kete teme.
Siç e dini jam krijuese e disa blogjeve perveç Albtranslator.
Nje prej tyre jane dhe Yummania dhe Mamadhia( ky i fundit mirembahet kolektivisht dhe jo privatisht).
Me ben pershtypje diçka se megjithese Albtranslator ka me shume kohe qe eshte hapur se dy blogjet e tjera (rreth 8 muaj me pare se to), goditjet ne blogjet e tjera jane shume me teper.

Nga kjo konstatova:

1.Njerezve i pelqejne faqet e gatimit.Gatimi dhe çdo gje qe ka lidhje me te detyrimisht shkakton nje ndjenje te pakontrollueshme kersherie dhe deshire.Yummania ne diten e saj me te vizituar ka pasur nje numer vizitash prej 603 vizitoresh!

2.E njejta gje vlen dhe per faqen Mamadhia.Kjo faqe qe ne fillim te saj eshte hapur me qellimin per argetimin e njerezve dhe si e tille sigurisht qe do te jete e klikuar , por shikimi i tageve te kerkimit per te hyre ne kete faqe si dhe numri i egzagjeruar i klikimit drejt nje posti te caktuar (ca si me pike te kuqe:) me perforcon idene e titullit te ketij posti.
Ky post i caktuar per te cilin po flas eshte klikuar plot 10.273 here! ndersa ne diten me te vizituar ky blog eshte klikuar plot 1917 here!!!

Ndersa Albtranslator diten e tij me te vizituar e ka pasur me nja 350 klikime.Maratonomak(blogu im i perbashket me Bizelen rreth fotografise) akoma dhe me pak.Kjo e verteton dhe nje here ate qe them sa me lart.
Te njejten gje do te vini re dhe ne flickr.Foto te natyrave te mesiperme jane shume shume me te para sesa fotot e tjera.
Si thoni a nuk kam te drejte?

Yerebatan Cistern- A 1500 years old beauty!

Yerebatan[a.k.a the cistern sunken on the ground] Cistern (also known as Basilica Cistern) was constructed on 542 due to the Byzantine Imparator Justinian's order..The reason of its built , was providing enough water to the Big Palace that was located nearby.
After Istanbul's conquire , this cistern's existence remained unknown for other 100 years, until the day it was re-discovered because of the water remainings in the basements and of the people who used to go fishing towards the open holes.
After it , the cistern has been reused again.
During the '80, the cistern has passed through a whole reconstruction.
The cistern is measured to be 145 m long and 65 m wide.It's surface is 9800

m².Cistern consists of a total of 360 columns , whose view and perspective also adding here the successful lighting and the wonderful reflection on the water , makes a magic contrast with the general darkness and pushes your general dimensions thoughts further , thrilling you more and more.The pedestal with two Medusa heads at the end of the cistern, is another stunning and evocative detail of this unique building.One of the heads is positioned on it's side and the other inverted.There is still water under the columns (app.12 inches long) and some lovely fishes floating.According to a legend; the origin of the water of this cistern are the Medusa's tears!

There is also a corner , where you can say a wish and throw any coin money.It's so very interesting to see how this place shines , with differents countries coins!
Seems like the whole world is united there wishing for her wish to come true:)

Another stunning detail is a very special column of the cistern named "The column of the tears".This very special column is filled with misks and is much greener than the others .Also , the cravings in "tear shape" , give this column a mesmerising aura.

In case you want to enjoy this place longer, you can have a coffee at the cafeteria found inside.If you're lucky and in time , you might also enjoy the beautiful poetic or musical nights that are often organised here.
The only problem in this lovely cistern , is the non-stop odour and the hard air caused by the high humidity.But one has to survive this for such a beauty ain't it?

Just in case ...

Just in case you might have missed Albanian Theatre pals..
I was this last Saturday there.Love theatre and our theatre as well.

I've always enjoyed going there.It was quiıte a long time (since last year) I haven't gone there so I was just looking forward to revisiting it.

This time we watched an Artur Miller drama :"View from the bridge"

Here there are some photos just for you:)Have a nostalgic evening:)

Disa gjera nuk harrohen kurre!

Dje po kaloja nga pallati i kultures dhe teksa po ecja syte me zune parkun prapa monumentit te Skenderbeut.Sa shume ka ndryshuar ky park tashme!
Nuk mund te them se nuk me pelqen fare pamja e tij e re , stili minimalist qe eshte perdorur ne mirembajtjen e tij.
Por me merr dhe shume malli per ato pemet e bukura kushedi se sa vjecare dhe shume elemente te tjera qe nuk i gjej me aty.

Te gjithe nga ne kane nga nje kujtim ne kete park te vecante.
Ketu ishte pika kryesore e shetitjeve dhe lodrimeve te kalamaqerve, e fotografive familjare, madje dhe vendi i piketuar dhe per shume filma.
Ishte vendi i pazevendesueshem i vizitave familjare te dites se diele.Nuk besoj se ka ndonje familje qe nuk e ka ndonje fotografi prej asaj kohe ne kete park.
Tashme , nuk e ka me ate gjallerine e dikurshme , ato hijet e renda te atyre pemeve madheshtore dhe askush nuk tregon me interesin e dikurshem , aq me teper askujt nuk i shkon mendja per te bere fotografi ne kete park.
Madje dhe une kisha kohe qe kaloja ketej por asnjehere nuk isha ndjere gati per te bere foto ketu.
Ndjeva nje lloj nostalgjie dhe malli kur shkrepa aparatin per te fotografuar kete park krejtesisht te ndryshuar.
E megjithate ngelet serish i bukur ky park.Po ju ve dy fotografi edhe per ju qe keni kohe pa e pare dhe mund t`ju kete marre malli.

My first day in Tirana!/ Dita ime e pare ne Tirane!

Serish me tulipanet ne Stamboll

Edhe kete vit si shume vite rrjesht, Stambolli u zbukurua nga tulipanet.
Siç dihet sasia e tulipaneve te mbjellur shtohet nga viti ne vit.Ky eshte viti i trete i organizimit.
Vitin e pare u mbollen 3 milione,vjet 8 dhe kete vit numri i tyre arriti shifren 12 milione!!!
Po ashtu kete vit , ju shperndane popullsise rreth 1 milione rrenje tulipanesh!Po ashtu,prane aeroportit u hap nje qender shitjesh tulipanesh per turistat.

Tulipanet e mbjella kryesisht neper rruget,parqet e qytetit dhe me shumice neper disa parqe te medha , i sollen Stambollit krejtesisht atmosferen aq te shumepritur te pranveres si dhe freskine e saj.
Kjo nisme e bukur , u shoqerua dhe me ekspozita te ndryshme pikture dhe arti rreth kultures se tulipaneve dhe rendesise se tyre ne historine e artit osman.
Nuk ka ngekur dhe shume kohe per ti shijuar ato , keshtu qe u mundova ti fotografoj me sa pata mundesi.

Foto nga ekspozita jone e I/Photos from our 1st exhibition

photo courtesy: http://www.flickr.com/photos/58948559@N00/
Photo courtesy :Esra Gölaşan (the photo the girl is looking at is mine:)/fotografia qe po sheh ajo vajza eshte e imja:) .her photostream:http://www.flickr.com/photos/60149317@N00/
photo courtesy:Hülya Bayrak: her photostream:http://www.flickr.com/photos/7215515@N03/


The last three photos,plus the hamam photo I've shown you in my previous post about the exhibition were my exhibition photos./Tre fotot e fundit dhe fotoja e hamamit qe pata vene ne shkrimin tim te meparshem rreth ekspozites ishin fotot e mia per ekspoziten.

Yesterday , finally our first exhibition (fotografca photography group) with photos from Kiyikoy,Vize was opened in Kiyikoy Streets.
Alas I couldn't attend:( But I could see from the photos that it has been a sincere,warm exhibition as our audience was :)
What made me happy the most was the children interest about the exhibition:) That's really cool..

Dje me se fundmi ,ne rruget e qytezes Kiyikoy u hap ekspozita jone e pare ( e grupit te fotografeve "fotografca") me fotot nga Kiyikoy,Vize .
Fatkeqsisht nuk munda te marr pjese:(
Por nga sa pashe nga fotot ,ekspozita ishte mjaft e sinqerte dhe e ngrohte , ashtu si dhe vete publiku jone:)
Ajo qe me gezoi me shume qe interesi qe kishin treguar femijet per te:) Kjo eshte vertet fantastike:))

My favourite element of crime :)/ No to videos on flickr!

I'm so damn pissed of with this flickr guys !

As you may also have heard, flickr added the video uploading option to their site!
Now what the heck will be its difference from you tube?

OK, I know this is business, but hell isn't it because of the photos this site became so popular?
And is not just the video problem , the non-updated rss formats is another disappointing feature as well.
Not to mention the photo plagiarism and some stupid groups and perverse photos on the site..

Flickr was so important to me as it made me perceive , how much I loved photography.
But right now , it doesn't seem that bright:(
I still have a great time in flickr, but all of these things should be handled...
All I can do is hoping to see a better Flickr in the future!

Mehr Licht!

Mehr Licht!
Mehr Licht .a.k.a More Light!

It's told that these were the last words of Goethe , in his deathbed.

Now, how powerful is that!
How illuminating!
And so evocative!
A man like Goethe, a superb poet's last wish for life!

More light to see things better,more light to brighten the ideas,more light to lighten our perceptional skills,more light to see even the things we neglect,the ones that seem to be invisible and more light to see, make us aware and make us feel thankful for all the good things and beloved people we are blessed with!

At least for me , the last one is the most important!

Veshtire te jesh femije

Per mendimin tim nje nga gjerat me te veshtira eshte te jesh femije.

Kur e shikon ne plan te pare mund te themi:E ç'paska te veshtire?A nuk eshte valle mosha qe ne jemi me te çliret se kurre?Kur do ta perjetojme valle here tjeter kete kohe veçse ne femijeri?
Kjo eshte shume e vertete, por po te shikojme dhe anen problematike dhe sociale te kesaj grupmoshe do te vihen re shume gjera ne e veshtiresojne jetesen e tyre.

Sidomos ne shoqerite me pak moderne, tradicionale , ku shume gjera jane tabu,shume menyra sjelljeje jane te paracaktuara dhe edukimi dhe menyra e rritjes se tyre eshte e prere si me thike qe ne fillim.
Per te mos kaluar pastaj ne ekstreme , ne rastet e shoqerive shume te varfra ku femija perdoret si force pune dhe del krejtesisht nga bota femijerore duke u burreruar , por fatkeqesisht duke u burreruar me pasoja dhe ne menyre gjysmake nga zori.

Ndersa ne shoqerite tradicionale , patriarkale ne shume vende rastisemi se pari me shprehjen lapidar injorante : Zoti ja jep riskun femijes!
A thua se femija sillet ne nje fare menyre nga prindet ne bote dhe pastaj padyshim do te rritet nga fryma e shenjte!!!
E çuditshme eshte se kete mendim nuk e kane vetem familje qe jetojne ne zonat e varfra apo getot e qytetit por dhe mjaft familje me nje gjendje ekonomike dhe nivel intelektual mesatar.
Çfare perspektive zhvillimi per veten e tij se pari dhe me tej per shoqerine mund te kete nje femije i tille?
Ai nuk eshte shume me teper sesa nje konkluzion i shumeditur i mosplanifikimit familjar.Nuk mendoj se e egzagjeroj kur e them kete.
Sigurisht qe nuk do ti mungoje dashuria familjare,por sa do te ndihmohet ky femije per tu zhvilluar ,per tu hedhur ne shoqeri,per tu bere pjese e saj?
Ç'mund te beje familja per ta lehtesuar depertimin ne shoqeri me sa me pak ndikime negative dhe te qendrueshme ne psikologjine dhe karakterin e tij?
Ç'mundesi ka familja dhe sa e predispozuar eshte kjo e fundit per t'ja dhene te tera keto gjera te mesiperme?
Pasi ky femije nuk eshte vetem nje pjese familjare por dhe nje pjese e shoqerise.

Afrimi dhe pershtatja,perpjekja per te hyre ne boten e femijes ndalohet bezdisshem nga shume , kode te skicuara prej shekujsh tradicionalisht.
Jane keto kode qe percaktojne normat e sjelljes , kode te cilat nuk kane asje lloj natyre elastike , rrjedhimisht qendrojne shume pa lidhje me kohen.
E megjithate ato kalohen si relike te vyera brez pas brezi,mbase duke pesuar vetem disa ndryshime te vogla( apo plasaritje te lehta), pa u bere fjala per gerryerje.
Brezat ndihen te detyruar ti percjellin keto ,pasi dhe ata jane brumosur me keto te fundit dhe rrjedhimisht i duket fare normale ti percjellin apo aplikojne dhe mbi femijet e tyre.
Nuk shihet shume ana psikologjike sesa sjellja ne vend e ketyre kodeve.Kjo mbase behet pa u kuptuar , por qe sidoqe te jete realizohet me sukses.
Te tera keto nuk bejne gje tjeter veçse rrisin hendekun mes prindit dhe femijes.

Nuk e harroj me qe ra fjala dhe dua t'ju jap si shembull qe mua personalisht me nervozonte shume .

Femija nuk mund te nevrikosej.Nuk kishte si te ishte pjese e natyres se tij kjo ndjesi.Nuk e mbani mend kur na thonin me te qeshur: Ua pse ke nerva ti?Kane femijet nerva?
E sa e sa afrime te tjera qe nuk benin tjeter veçse , ja nenshtronin apo lekundnin femijes besimin tek personaliteti i vet.
Po ashtu nuk duhen lene pa nenvizuar dhe familjet e nje niveli te ngritur shoqeror dhe ekonomik dhe presioni i tyre i tepruar mbi femijet dhe mania per ti bere ata te gjithedijshem qe ne nje moshe te mitur.

Nese do me duhej ta permblidhja gjite sa thashe me lart; sjellja ne jete e nje femije do ishte me e kenaqshme per te dyja palet nese do te kryhej ne kohen e duhur, dhe kur prindi te kete arritur nje pjekje se paku te kenaqshme te tijen ne kete aspekt,se paku keshtu mendoj une.
Nuk dua te kritikoj dhe as te perbuz asnje lloj menyre edukimi , por mendoj se ka edhe me mire, atehere pse te mos e pergatisim veten dhe kushtet e jetes ne menyre te tille?
Kur them kete, nuk nenkuptoj pergatitjen e pageses se universitetit te femijes ,rregjistrimin e tij ne kurse qe para lindjes se tij.
Sepse para se gjithash, ne jete nuk do vije nje superfuqi , nje mit , por nje njeri me te tera dobesite,ndjesite,te mirat dhe te keqijat e tij.
Sigurisht qe per te tera sa u thane me lart nuk mund te ngarkohen prinderit sepse dhe ata pjese dhe pasoje e brezave te meparshem jane, por shoqeria ne pergjithesi dhe si e tille ndihma dhe ndryshimet me te madha duhet te vijne prej saj.

Mbase venia ne dijeni dhe publikmi i propagandave me qellim shpjegimi,informimi ne mase te gjere nga institucionet sociale te shtetit , do te ndikonin pozitivisht ne ndryshimin e situates.
Them ndikojne sepse nuk pretendoj te ndodhin mrekullira ne nje kohe te shkurter.

Morning coffe in Tirana

I don't know about you, but I miss it a lot!

Semundja qe nuk do me zere kurre: Nomofobia

Po lexoja sot haberet ne internet dhe zbulova emrin e semundjes me te re te shekullit XIX: Nomofobi !
E shpjeguar per se gjati kjo fjale dmth "no mobile phobia" . Pra fobi qe shkaktohet nga mugesa e telefoneve celulare!!! Sipas nje studimi te fundit te bere ne Angli, te pakten 13 milione angleze vuakan nga kjo semundje , apo me mire fiksim !
Shume njerez nuk mund te jetojne pa te me idene e ngulitur thelle ne koke se ky mjet do te mund ti shkepuse ata perhere nga familjet dhe njerezit e dashur.

E pranoj se celulari eshte nje mjet i pazevendesueshem kohet e fundit dhe mese i nevojshem, i cili ka hyre aq thelle ne jetet tona per arsyen e thjeshte sepse na ka shkurtuar dhe zgjidhur shume andralla te cilat deri para disa vitesh qene rutina mese te zakonshme nderkohe qe jane kthyer ne gjema nese rindodhen.
Sigurisht qe as qe dua te kthehem dhe as qe mundem te kthehem me ne ate kohe sepse s'jam me te pajisur me ato nerva dhe nuk e kam luksin e pritjes.
Ama per nje gje jam e sigurte:Nuk do te vuaj kurre nga ky fobi.

Sado qe e vleresoj komoditetin e telefonise celulare , urrej prishjen e privacise qe ky lloj komunikimi shkaktoi.
Ja merr njeriut çdo te drejte perhumbjeje .Ka kohe qe njeriu nuk do te jete i kapshem, por celulari e vret krejtesisht kete.
Ndoshta e kam dhe se jam ca e paafte ne thurjen e bisedave shume te gjata ne telefon.Nuk i honeps dot,çuditerisht ne telefon pas njefare kohe me lidhet goja dhe nuk di se ç'te llomotis me .
Telefoni eshte shume i mire per komunikim te shpejte mendoj une , flash dhe punembarues, se kur fillon me terci e verci pastaj del nga telefoni , kthehet ne komshie llafazane e thashethemxhije.
Po komshien ku ta gjesh xhanem se ja shef dhe fytyren dhe e ben nje dore gallate , po telefonit ç'ti besh thuaj , qe kur nuk pushon se reni nuk hahet as me vaj e as me uthull..
Besoj se brezi me i prekur nga kjo semundje jane adoleshentet dhe studentet.Gishtat e ketyre te fundit jane te mbushur me kallo nga kushtezimi i gishtave te tyre per te shkruar mesazhe falas te derdhura me bollek nga firmat e ndryshme te telefonise celulare per te trullosur njerezine me çmimet e tyre "te leverdisshme".
Ndersa per mua hera e fundit qe celulari zinte nje vend te rendesishem ne jeten time qe viti 2006 kur e perdorja si aparat fotografik:))
T'jua mas pak pulsin dhe juve miq? Sa te ndjeshem jeni ndaj celulareve dhe sa mund te benit pa to?
Per kete vendosa te hap nje pyetesor qe do ta gjeni ne qoshe te faqes.Te shohim çfare perqindjesh do marrim:)

Can we give sorrow a shelter?

All of us have experienced sorrow, once or maybe often.

Reactions to sorrow have been different , though.

Some of us have just hated it , and have tried to escape from it in every possible way ,
whatever its price would be.

Some others, have understood it , never daring to be long time residents in its territories.

And some others have befriended it , learned from it , used it as a life motto, or as a trendy attitude .

Suddenly , the abandonment occurs.
Sorrow is banished from their lives, minds,hearts , and thoughts like a plague suffering dog.

According to Han Yu (chinese writer 768-824) : The seven consistents of emotional make up are: joy,anger,sorrow, love,fear,hatred & desire.A man of superior emotional make up will display these emotions in a balanced manner”

Joy is always wellcomed , looked forward ,valued as one of the best things we are blessed with.I do agree.I love joy and being joyful.I can’t say no to joy.I love to make people happy too.

So is love and desire, except for the socially pervert,unusual,uneasy definited ones.

Anger , Fear and Hatred are also accepted even though they might be hidden ,tried to be limited or suppressed .

But when it comes to sorrow , things change.
Sorrow is not wanted , at least when it looses its sedative desertion charms.

Right after , escape from sorrow begins.
A total sorrow detox takes place , boosted with fake happiness/innovation pills.

But will this heal us?

Wouldn’t it be better if we offered sorow a corner in our soul , share it with the other consistents of our emotions , perceive it , nurture it and approach to it ? Can we offer sorrow a shelter?

Maybe this would be more constructive and realistic., thus would lead us to stronger , non-deceitful self and to a witty life vision.

Below you may read some sorrow related quotes that I like:

1.But the sorrowing are nomads on a plain with few landmarks & no boundaries , sorrow horizons are vague and its demands are few.

Larry Mc.Murtry
american writer

2.It’s such a secret place the land of tears.

Antoine Saint de Exupery (1900-1944)
from the Little Prince

3.O sorrow wilt you live with me , no casual mistress , but a wife.

Alfred Tennyson
(1809-1892)

4.Yes, he thought-, between grief and nothing I will take grief.

William Faulkner
(1897-1962)
U.S novelist

5. I was the insider and the outsider.I was at home and I was exciled.I have never been happier , nor have I been sad.

Betty Bao Lord U.S writer